Waarom plantaardige papa?

Op 1 oktober 2015 startte de  vegan challenge; een maand lang veganistisch proberen te eten en te leven. Twee weken eerder had ik, na het zien van de documentaire Cowspirancy, al min of meer besloten dat het veganisme iets was dat ik moest doen. Er is sinds dat besluit geen dag geweest dat ik spijt heb gehad van die beslissing.

De belangrijkste reden voor die keuze was op dat moment het milieu. De afgelopen jaren is er consensus ontstaan over de opwarming van de Aarde, de oorzaken en de eventuele gevolgen die dat met zich mee gaat brengen. Als trotse vader van twee jongens voelde ik mijzelf ellendig, omdat ik wist dat ik meer moest doen dan afval scheiden, maar ik eigenlijk niet méér deed om hen en eventuele volgende generaties een kans te geven. Ik wilde niet op mijn geweten hebben dat mijn kinderen later tegen mij zouden zeggen dat ik niets gedaan heb om erger te voorkomen.

Nu mag je dit overdreven vinden en misschien heb je gelijk, maar al tijdens de eerste weken van de challenge begon ik mij meer te verdiepen in de gehele industrie achter dat stukje vlees op je bord, dat plakje kaas op je brood of dat grote glas melk. En toen ik geconfronteerd werd met het enorme leed wat miljoenen dieren dagelijks ervaren en mij bewust werd van dit enorme onrecht, dat zo duidelijk aanwezig is, kon ik het gewoonweg niet meer negeren noch eraan deelnemen.

Na een aantal maanden begonnen mijn vrouw en ik te beseffen dat veganistisch eten ook positieve effecten had op het lichaam en de gezondheid. We hadden, bijvoorbeeld,  gedurende de dag meer energie. Normaal wilden we nog weleens een dipje hebben in de middag en op de bank in slaap vallen, maar dat is de afgelopen 12 maanden nauwelijks meer voorgekomen. Kwaaltjes die ik als vanzelfsprekend was gaan beschouwen zijn verdwenen. Ik had sinds mijn puberteit last van roos. Iets waar ik nu, na ruim 20 jaar, van af ben. Dit zijn slechts enkele voorbeelden.

Veel van wat ik de afgelopen 12 maanden geleerd heb over veganisme zit nog ongeordend in mijn hoofd en langzaamaan probeer ik orde te scheppen in de chaos. Ook proberen we thuis veel nieuwe gerechten met ingrediënten die wij ervoor nooit gebruikten laat staan aten en al snel ontstond het idee om die recepten en persoonlijke verhalen te delen. Niet om van jou een veganist te maken, maar om je kennis te laten maken met de heerlijke keuken, de dilemma’s, de voor- en de nadelen van een levenswijze waar veel mensen nog steeds sceptisch over zijn.

Ik heb als beginnende vegan nog een hoop te leren. Het blijft daarom ‘work in progress’. Volg mij tijdens deze ontdekkingstocht. Probeer eens een recept, stel een vraag. En hopelijk raak je geïnspireerd.

 

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Martine schreef:

    Hey, wat een leuke blog! Fijn om eens wat van een vegan een gezin te lezen. Ik timmer met mijn blogs Vegetus en Gewoon Vegan al wat langer aan de weg, maar ik ben ooit ook zo begonnen met een hoop chaos en nieuwe dingen. Veel plezier met het verder ontdekken van alles wat plantaardig is!

    Like

    1. remko schreef:

      Hoi Martine,

      Dank je voor je leuke bericht. Wij zijn met beide pagina’s bekend. Mijn vrouw bakt regelmatig iets lekkers van jouw site. Het gaat ons inmiddels weer stukken beter af dan 7 maanden terug en het leuke is daat het iedere dag een feest is.

      Groet,
      Remko

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s